deondraaglijkesaaiheidvanmijnbestaan.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom in mijn bestaan! Ondraaglijk saai, dat wel. Maar je bent evengoed welkom. Wie ik ben? Ik ben Lin, een meisje van 39 (40) (41..). Tenminste, ik voel mij een meisje. Helaas wordt het tegendeel dagelijks door de spiegel bewezen. Enfin. Ik weblog al sinds 2004. Begonnen als uitlaatklep en verworden tot... euh.. 
     
    Wat doet een ondraaglijk saai meisje zoal? In de eerste plaats werken natuurlijk. Daarnaast studeren, en al die huishoudelijke noodzakelijke bezigheden uitvoeren. Als er dan nog tijd overblijft, dan wandel ik met mijn hondje. Maak ik plannen voor de tuin. Heel soms, veel te weinig, lees ik een boek. Liefst van Maarten 't Hart of Remco Campert. Martin Bril. Maar ik doe het veel te weinig.
     
    Ik lees ook wel wat weblogs, dagelijks. Bijvoorbeeld die van webkijkert. Of Guin. En, sinds kort ben ik fan van pluus, en dan met name haar kledingkeuze. Wat ook altijd mooi is om te lezen zijn de spreuken van Niklas. En Jacob, jee.. zijn gedichten zijn prachtig. Sommige weblogs moet ik tegenwoordig missen. Zoals bijvoorbeeld die van Dark. Die soms heel boos kan doen. Maar die oh zo aangename logjes schreef. En deze dan, waar zou hij nou toch gebleven zijn? Ten slotte nog een weblog tip, de Drs. Ik lees er weliswaar niet dagelijks maar het is altijd aangenaam leesvoer. Oja, en dan is er nog de weblog van niCht.
     
    Alsof het allemaal nog niet genoeg is, maak ik in spaarzame uurtjes ook nog eens mijn eigen kleding. Een mens moet wat.
     
    Ik woon in Duitsland. Heerlijk rustig, in een huis met een heeeeeel grote tuin. En terwijl ik het hier mooier maak, droom ik alvast even van de vrijstaande woning met uitzicht op een bos of velden.  Voor over een jaartje of 10. Want in Duitsland kan dat gewoon nog. In Duitsland is er nog verschil tussen 'jij' en 'u'. Kan je gewoon je auto parkeren als je boodschappen wilt doen en is er ruimte, heel veel ruimte. En daar houd ik van.
     
    Ik hou ook van mijn hond en 4 (5) poezen. En van heel veel andere dingen. Van mooie luchten. Van schilderijen van Israëls en Rembrandt. Of de oudjes van Mondriaan. Van mooie bomen en planten. Van rare mensen. Mijn hart is groot genoeg om van heel veel dingen te houden.Ten slotte is er nog muziek. Heel veel muziek. Van Bob Dylan tot Bruce, van Steve Earle tot.. noem het maar. En de radio staat altijd aan, de TV bijna nooit.
     
    Welkom op mijn weblog. Als je leest, reageer gerust. Maar lurken is hier gewoon toegestaan.
     
    Loglinks
     
     
    Zus 
    Jan 
    Drs 
     
    Muzieklinks 
     
     
    Handigelinks
     
     
    Zoeklinks
     
     
    Reclamelinks
     
    SV 
    RvL 
     
    Mail/MSN
     
     ikbenberlinda@hotmail.com 
     
     
    Klik en luister!
     
     
     
     
    Laatste artikelen
    Ik kan nooit kiezen welke zijn mooiste is.. maar deze staat wel op het kieslijstje


    Lees meer...
    Door het niet roken ben ik heden ten dage  s' morgens op tijd uit bed en dat is best lekker want daardoor heb ik het gevoel dat ik heel veel tijd heb om al die dingen die ik wil doen, te doen. Vanmorgen bijvoorbeeld, was ik rond 8 uur uit bed. Niet slecht voor iemand die vakantie heeft, toch? Ik zit tegenwoordig ook geen uren meer wakker te worden want ik kan toch niet roken dus wat voor een zin heeft het om een beetje in de keuken te gaan zitten?
     
    Enfin, ik  had vanmorgen al redelijk vroeg een beetje gestudeerd en Famke uitgelaten. Toen besloot ik om mijn naaimachine eindelijk in het onderhoud te doen en dus reed ik naar Arnhem, want in Arnhem hebben ze mij beloofd dat ik hem zaterdag weer terug heb. (zelfs dat lijkt een eeuwigheid, haha)  Daarna via het tuincentrum terug naar huis. Ik ben de laatste hand aan de borders aan het leggen, maar blijf toch plantjes te kort komen. De rest van de middag werkte ik in de tuin, de foto's volgen. Daarna veegde ik de benedenverdiep, dweilde en veegde het terras en maakte alle kussentjes kattenhaarvrij.
     
    En op de één of andere vreemde manier heb ik toch het gevoel dat ik niet efficiënt genoeg met mijn tijd om ga  . Ik bedoel, echt veel meer kán ik gewoon niet doen in deze tijd maar toch lijkt het nooit genoeg te zijn. Pffft. Ik had bijv. ook een uurtje willen werken en dat is er dus niet van gekomen. Nu zegt mijn verstand, geen erg, dat komt morgen wel. Maar mijn gevoel blijf maar knagen... dát had je ook nog even gemoeten Linnepin.
     
    Nou moe. Waarom ben ik zo'n strebert?  En waarom blijf ik zo'n fucking veel zin in een sigaret hebben? Nou??
     
     
    Lees meer...   (24 reacties)
    Ik kan het zelf bijna niet geloven maar het is echt zo, ik heb al 12 dagen niks gerookt. En dat is voor mij echt een superoverwinning, zeker als je in ogenschouw neemt dat mijn vriend gewoon lekker door paft en ik dus alle gelegenheid heb om een shagje te draaien of een trekje te nemen, enz.
     
    Het gaat eigenlijk best redelijk gemakkelijk maar met vlagen word ik he-le-maal hierperdepieper en verzin ik 100.000 redenen waarom ik best een shaggie kan roken, maar weet ik mij gelukkig te beheersen.
     
    Ik heb uitgerekend dat ik tot vorige week zaterdag ongeveer 10.305 dagen heb gerookt...
    echt niet normaal hé. Als niet roker kan je er waarschijnlijk helemaal niks bij voorstellen maar een (ex)roker weet wel waar ik het over heb.

    12 dagen... ik kan het haast niet geloven. Ik ben ongeveer 1 kilo aangekomen (hoera) en ruik beter en merk echt dat ik minder moeite met lichamelijke inspanning heb. Ook ziet mijn huid er nu al gezonder uit. Verder ben ik raar maar waar dood en dood moe en slaap ik me een ongeluk. Maar aangezien ik vakantie heb is dat geen ramp.
     
    Vorig jaar begon ik rond deze tijd met het inmiddels afgeronde terras, nu is het helaas wat minder tuinachtig weer.. maar ook deze vakantie zal wel weer veel te snel voorbij gaan. Hoewel, de tijd lijkt wel een stuk langzamer voorbij te gaan, als niet rookster. Oh........ ik heb zo'n zin in een shaggie... 
     
     
    Lees meer...   (3 reacties)
    De weinige spannende momenten van onze vakantie beleefden wij op de heen- en terugreis. Verder was de vakantie er een van luieren, tapas eten, met Famke op het verlaten strand wandelen, spelen en zwemmen. Het klinkt saai maar het was heerlijk. 
     
    Terug naar de spannende momenten. Op dag 2 van de heenreis reden wij over de Spaanse snelweg AP 7 richting Valencia en merkten wij na enige tijd op dat er al minstens een uur een Pools uitziende man in een Duitse wagen met de weinig veelbelovende kentekencombinatie KO achter ons reed.
     
    Hoezo Pools uitziend, hoor ik u denken. Het antwoord moet ik schuldig blijven maar dat is wat wij beide gokten. Hoezo achtervolgen, denkt u nu. Kijk, normaal gesproken kan er op de route du soleil gerust urenlang een auto achter je aanrijden. Maar! Wij waren er al in de Belgische Ardennen achter gekomen dat onze witte Opel helaas niet echt bergklimwaardig is. Met als gevolg dat wij op het topje van de omhoog kruipende snelwegen slechts nog 60 kilometer per uur reden en de neiging moesten onderdrukken om voorovergebogen tegen het dashboard aan te gaan duwen. En als je dan weet dat dit in Spanje niet anders was én alle andere medeweggebruikers met een opgestoken middelvinger ons voorbij zoefden tijdens een van de vele klimpartijen, dan weet je het zeker, je wordt achtervolgd.
     
    We namen de proef op de som en sloegen af bij een Spaans wegrestaurant. De Duitse Knock Out Pool sloeg ook af en stapte net als ons uit, echter bleef mister KO bij de auto staan, zijn lege kofferbak zorgvuldig bestuderend. Dat aanschouwden wij dan weer vanaf een afstandje en we besloten dat het niet slim zou zijn om het restaurant daadwerkelijk in te gaan. We reden dus maar met lege magen verder, de KO Pool eenzaam achterlatend op de parkeerplek. Wat de man in gedachten had zal mij overigens altijd een raadsel blijven, maar dat hij ons achtervolgde, dat weet ik zeker.
     
    Enige uren later arriveerden wij bij ons vakantiestulpje en kwamen we tot de ontdekking dat het zwembad leeg was en de sleutel niet zoals gezegd onder de bloemenpot bleek te liggen. Even doemde zich een horror scenario in mijn hoofd op maar gelukkig bleek het een misverstand en kwam een buur met sleutel aangesneld en bleek het zwembad leeg omdat het net geschilderd was. Dus vulden we het zwembad terwijl we de spullen uitpakten, het huisje bewonderden, uit eten gingen, op ons nieuwe terrasje een vino dronken, sliepen en nog een dagje in Oliva doorbrachten. Met andere woorden, het duurde een nacht en een dag en toen was het knalblauw geschilderde zwembad vol. Vervolgens kwam de zwembadman om het geheel in werking te stellen en voila, we hadden een huisje mét zwembad.
     
    Verder deden we niet veel, behalve dan op twee bewolkte dagen. Toen gingen we naar Valencia, waar mijn vriend een maandje heeft gewoond, en naar een nabij gelegen plaatsje, Denia. En verder was het elke dag met Famke naar het strand, boodschappen doen, luieren en lezen aan het zwembad, dobberen op een luchtbed in het zwembad, siesta houden, uit eten gaan, op het terras zitten en slapen. Kortom, VAKANTIE!
     
    Ik zal verder niet al te uitgebreid ingaan op de spannende momenten van de terugreis maar om een tipje van de sluier op te lichten vertel ik wel dat onze Opel momenteel niet op de oprit staat maar bij een garage in Prüm. En verder is alles goed. Ik ben poepie bruin én uitgerust. En ik heb de hele week nog vakantie! Joehieeeeeeeeee.
     
    Het lege zwembad bij aankomst:
     
     
     
    Uitzicht vanaf het balkon van het hotel in Jonquera:
     
     
     
    Huisje met een vol zwembad:
     
     
     
    En Famke die uit haar bolletje gaat op het strand van Oliva:
     
     
     
     
     
     
    Ja. En nu zijn we weer thuis. En het mooie van vakantie is, dat het ook weer zo fijn is om thuis te zijn. 
     
     
     
     
     
     
     
    Lees meer...   (7 reacties)
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl