deondraaglijkesaaiheidvanmijnbestaan.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom in mijn bestaan! Ondraaglijk saai, dat wel. Maar je bent evengoed welkom. Wie ik ben? Ik ben Lin, een meisje van 39 (40) (41..). Tenminste, ik voel mij een meisje. Helaas wordt het tegendeel dagelijks door de spiegel bewezen. Enfin. Ik weblog al sinds 2004. Begonnen als uitlaatklep en verworden tot... euh.. 
     
    Wat doet een ondraaglijk saai meisje zoal? In de eerste plaats werken natuurlijk. Daarnaast studeren, en al die huishoudelijke noodzakelijke bezigheden uitvoeren. Als er dan nog tijd overblijft, dan wandel ik met mijn hondje. Maak ik plannen voor de tuin. Heel soms, veel te weinig, lees ik een boek. Liefst van Maarten 't Hart of Remco Campert. Martin Bril. Maar ik doe het veel te weinig.
     
    Ik lees ook wel wat weblogs, dagelijks. Bijvoorbeeld die van webkijkert. Of Guin. En, sinds kort ben ik fan van pluus, en dan met name haar kledingkeuze. Wat ook altijd mooi is om te lezen zijn de spreuken van Niklas. En Jacob, jee.. zijn gedichten zijn prachtig. Sommige weblogs moet ik tegenwoordig missen. Zoals bijvoorbeeld die van Dark. Die soms heel boos kan doen. Maar die oh zo aangename logjes schreef. En deze dan, waar zou hij nou toch gebleven zijn? Ten slotte nog een weblog tip, de Drs. Ik lees er weliswaar niet dagelijks maar het is altijd aangenaam leesvoer. Oja, en dan is er nog de weblog van niCht.
     
    Alsof het allemaal nog niet genoeg is, maak ik in spaarzame uurtjes ook nog eens mijn eigen kleding. Een mens moet wat.
     
    Ik woon in Duitsland. Heerlijk rustig, in een huis met een heeeeeel grote tuin. En terwijl ik het hier mooier maak, droom ik alvast even van de vrijstaande woning met uitzicht op een bos of velden.  Voor over een jaartje of 10. Want in Duitsland kan dat gewoon nog. In Duitsland is er nog verschil tussen 'jij' en 'u'. Kan je gewoon je auto parkeren als je boodschappen wilt doen en is er ruimte, heel veel ruimte. En daar houd ik van.
     
    Ik hou ook van mijn hond en 4 (5) poezen. En van heel veel andere dingen. Van mooie luchten. Van schilderijen van Israëls en Rembrandt. Of de oudjes van Mondriaan. Van mooie bomen en planten. Van rare mensen. Mijn hart is groot genoeg om van heel veel dingen te houden.Ten slotte is er nog muziek. Heel veel muziek. Van Bob Dylan tot Bruce, van Steve Earle tot.. noem het maar. En de radio staat altijd aan, de TV bijna nooit.
     
    Welkom op mijn weblog. Als je leest, reageer gerust. Maar lurken is hier gewoon toegestaan.
     
    Loglinks
     
     
    Zus 
    Jan 
    Drs 
     
    Muzieklinks 
     
     
    Handigelinks
     
     
    Zoeklinks
     
     
    Reclamelinks
     
    SV 
    RvL 
     
    Mail/MSN
     
     ikbenberlinda@hotmail.com 
     
     
    Klik en luister!
     
     
     
     
    Ik kan nooit kiezen welke zijn mooiste is.. maar deze staat wel op het kieslijstje


    Lees meer...
    Dankzij Maarten 'T Hart heb ik vandaag kennis gemaakt met Antonín Dvorák. In zijn boek "Verlovingstijd" beschrijft hij hoe een klein jongetje, zoon van een putjesschepper, kennis maakt met klassieke muziek. En op een bepaald moment dus met Dvorák.
     
    Je zult wel denken, die Lin is een cultuurbarbaar, ze kent Dvorák geen eens! Maar het leuke hieraan is, dat er voor mij nog veel te ontdekken valt. Ik ben inderdaad een dummie op het gebied van klassieke muziek, maar begin er telkens meer van te houden. En na het lezen van deze voor mij nieuwe naam googelde ik dus even met dit geweldige resultaat. Het is overigens het eerste dat ik beluisterde, ik heb de 9e gekozen omdat ik de 9e van Beethoven ook zo mooi vind. Dat slaat natuurlijk nergens op maar vroeger kocht ik regelmatig CD's enkel omdat het hoesje er zo leuk uitzag en dit leverde mij verrassend leuke resultaten op. Dus!
     
    Wat een dagje naar de sauna zo al niet teweeg kan brengen... Dank u wel Maarten, niet alleen voor al die fantastische boeken maar ook voor de muziek.
     
     
    Lees meer...
    Klikt er eigenlijk wel eens iemand op mijn zo mooi uitgevonden oor in de rechterbalk? En neemt die iemand ook de moeite om naar dat geweldige nummer te luisteren? Ik kwam er vandaag achter dat de link nog steeds werkt. En dat het nummer nog steeds fantastisch is. Echt een mooi liedje voor een late nacht in de auto. Wist u dat ik vroeger als ik niet kon slapen mijn auto pakte en lover de snelweg scheurend naar de muziek van mijn cassette bandjes luisterde? Nee, dat wist u niet.
     
    Maar tegenwoordig luister ik vaak hiernaar als ik in de auto zit. Tegen de tijd dat ik op het werk ben rollen de tranen dan over mijn wangen.
     
     
    Lees meer...   (9 reacties)
    Morgen ben ik hier te vinden alwaar ik zal genieten van mijn verjaarskado, een kaartje voor het concert van Leonard Cohen. En zo moet het ongeveer gaan klinken...
     
     
    Lees meer...   (48 reacties)
    Nummer 416 & 417 toegewezen krijgen op 35.000 verkochte kaartjes is best een hele prestatie, al zeg ik het zelf. Maar geen garantie voor een plaatsje zoals dit meisje had, zo ontdekte ik gisteren. Zodra de deuren open lijken te gaan komen er ineens mensen uit de lucht te komen vallen die je met grote ellebogen opzij duwen om vervolgens die felbegeerde plekken in belsag te nemen. Nou ja, wij hadden wel een plek vooraan en in de pit was het goed toeven.
     
    Meneer Springsteen was de oranjegekte niet ontgaan en hij begon het concert dan ook met een verwijzing naar de drie overwinningen van oranje. En sprak later zijn verbazing uit over de uitdossingen alhier, 'The houses, the cars, even the people are orange!'
     
    Na een aantal Seeger sessions was ik bijna vergeten wat een avondje E street band ook alweer inhoudt. Het leek af en toe wel alsof je naar een video uit de jaren 70 zat te kijken, met zoveel energie werd er gespeeld en Bruce die met enige regelmaat op het podium ging liggen en zijn vrouwelijke aanhangers uitdaagde. Met als hoogtepunt het uit het publiek halen van een meisje die hem gelijk om zijn hals vloog.
     
    Drie uur lang spetterend optreden, dat kan je aan de E street band wel overlaten. Met nummers als Drakness on the edge en Badlands en op verzoek "Summertime Blues",  waarvoor diep in het geheugen gegraven moest worden. "The last time we played that we were 17 years old!"
     
    Toen het na 3 uur spelen dan toch echt gedaan was kwam Bruce nog even over een hek heen gekommen om naar ons te zwaaien, op 3 meter afstand. Ik schrok er zo van dat ik van schrik vergat een foto te maken. Maar gelukkig kunnen anderen dat veel beter.
     
      
     
    Ook meekijken? klik klik klik

    Lees meer...   (25 reacties)
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl